Meryem Güldürdak

Kahve içme ve fal bakma ritüelinden yola çıkan bu çalışma, kişisel bir mitoloji kurma pratiğidir.

Sanatçı, fincandan çıkan görüntüleri fotoğraflar, ardından onları bozarak yeniden kurar.
Bu süreçte ortaya çıkan formlar, bir arketipin izini sürer.

Arketip, spoken-word metinleri aracılığıyla sanatçının bedeni ve içsel sesiyle birleşir; bu karşılaşma, dilde görünür olur.

Video, bu içsel karşılaşmanın kaydını taşır.

Tek mekân, tek beden ve tek ses üzerinden ilerleyen iş, arketipi dışsal bir figür olarak değil, hatırlanan bir iç ses olarak ele alır.

Fal burada bir kehanet değil; kendine bakma, kendini dönüştürme ve kendi mitolojini kurma alanıdır.