Her Şey Konuşur

”Tarihin olanaklılığı, geçmiş olanın izlerinin hayatta kalmasına ve bizim bu izleri izler olarak okuma yeteneğimize bağlıdır.” *

İmgeler hayatlarımızı biçimlendirir, yeni öznellikler yaratır ve üreticilerinden bağımsız dolaşıma girerler. Tarih okumasına aracılık ederler. Biz fark etsek de fark etmesek de tüm bu sürecin bir parçası oluruz.

Farklı zamanlara savrulmuş hayatları bir araya getiren ‘aile albümleri’ fotoğrafları, bize temsilden çok daha fazlasını verir. Kimi tanıdık kimi bütünüyle yabancı birbiri ardına sıralanan bu yüzler , henüz biçime kavuşmamış duygulanımları açığa çıkarır. Yitirilmiş anların belgelerine tekrarlanan bakışlarla duygular yoğunlaşır, derinleşir. Beklenmedik bir ayrıntı -bir gölge, bir jest, kadrajın kenarında kalmış bir fazlalık-, sadece göze gelen değil bedende yankılanan bir temastır şimdi. Zihin, kadrajın dışında kalanı tamamlamaya çalışırken yeni hikayeler yazar. Kayda geçirilen an ile ona bakma anının arasındaki mesafe, süreksizliği ve ölüm fikrini çağırarak bir eşik mekan yaratır. Göz, bakan değil, bakılandır artık. Geçmişten zamanın tozuyla gelen, hatırlamanın fragmanlarına koşut bu imgeler, yalnızca geçmişe değil, bugüne başka bir yerden bakmanın imkanını açar, farklı bir varoluş ihtimalini aydınlatırlar.

“Her şey konuşur” sergisi, Aylin Zeynep Ertem, Hülya Avdan ve Tülin Safi’nin katılımıyla gerçekleşen; kurgu ve yürütücülüğünü Arzu Arbak’ın yaptığı “Aile Fotoğrafları ile Görsel Konuşmalar” Atölyesinin bir sonucudur.  Sergide, sanatçılar,  hem hatırlamanın hem de unutmanın aracı olan aile fotoğraflarını ürettikleri imgelerle yan yana getirerek, görünmez bağlarla örülü hikayelerin kontürünü çiziyor, çekilmemiş nice fotoğrafın hayalini kurduruyor, geçmişi bugüne bağlarken izleyicisini de yeni hikayeler yazmaya davet ediyorlar.

*Walter Benjamin